Stage Bramberg Am Wildkogel,

Jesse Meijer op 21/03/2026

Stage Bramberg am Wildkogel,

Mijn naam is Jesse Meijer, ik ben 20 jaar oud en woon in Roermond. De afgelopen weken ben ik in de sneeuw geweest in Bramberg am Wildkogel. Ik heb stage gelopen bij Skischule Bramberg en daar heb ik de tijd van mijn leven gehad.

Vertrek en aankomst,
Op 13 februari begon mijn reis met 8 andere studenten van CIOS Sittard. We vertrokken vroeg in de ochtend rond 9:00 uur met een busje dat we ter beschikking hadden. We begonnen aan een reis van ongeveer 9 uur, maar dat werd al snel 11 uur. Door alle files heeft het uiteindelijk ongeveer 12 uur geduurd.

We kwamen aan in een knus dorpje waar we al snel weer doorreden, want ons huis lag net buiten Bramberg. Koffers uitgepakt en al snel naar bed, want we hadden een lange reis gehad.

Kennismaken met de skischool,
Op 14 februari moesten we ons om 9:00 uur melden bij de skischool voor ons skipak en onze skipas. Onze contactpersoon was toen ook aanwezig en we werden warm opgevangen. Het was gelijk gezellig en er hing een goede sfeer.

Na het passen van de skipakken werden we om 11:00 uur boven op de berg verwacht voor een rondleiding door het gebied. Job was degene die ons meenam door het gebied. Hij liet de beste pistes zien om lessen te geven, maar ook waar we konden eten voor een goede prijs en waar het eten lekker is.

Job vertelde ons daarna ook wat voor verschillende niveaus en groepen we konden verwachten. Ook gaf hij veel uitleg over het kinderland en hoe dat in zijn werk ging. Hij vertelde ook dat het de eerste week meteen druk werd vanwege de vakantie. Zijn woorden waren: “Heb vooral heel veel plezier en zorg dat je veel geniet.”

Mijn werkzaamheden,
Mijn werkdagen zagen eruit als zondag tot en met donderdag werken van 8:30 t/m 16:00. Op vrijdag en zaterdag was het wisseldag, dus hadden wij lekker vrij en konden we zelf boarden.

Ik heb de eerste en tweede week veel in het kinderland gestaan, wat superleuk was. Je helpt de kinderen met de pizza en bochtjes leren draaien. Het was supergezellig, want je stond met 3 leraren op ongeveer 12 kinderen. Je ziet echt de vooruitgang van de kinderen die geen ervaring hebben en aan het eind van de week bochten draaien op de blauwe piste.

Op dag één leer je vooral de namen kennen, die je goed kunt gebruiken in de loop van de week. Je geeft de kinderen veel aandacht door spelletjes met ze te doen en pauze te houden met muziek en dansjes. Na 4 dagen kon ik met de kinderen de grote piste op en ga je op steilere pistes skiën. Gelukkig waren wij met 3 leraren op 12 kinderen, dus konden we goed overzicht bewaren over de hele groep en niemand kwijtraken. De band die je opbouwt met de kinderen is superleuk en het is heel jammer als je de groep na 5 dagen ziet vertrekken.

Verblijf in Mühlbach,
Het huis waar wij sliepen lag in Mühlbach, een klein dorpje langs Bramberg dat 3 minuten rijden was naar de piste. Elke ochtend pakten we dan ook om 8:00 uur het busje naar de piste, zodat we goed op tijd waren.

In het huis sliepen we met 12 mensen. We hadden allemaal een kamer waar we met 2 sliepen, wat heel fijn was. Ook hadden we 2 badkamers, een woonkamer en een keuken. Ik moet zeggen dat het er niet altijd goed opgeruimd uitzag, maar dat hoort erbij.

We hadden een grote tuin waar we ’s middags lekker in de zon konden zitten en genieten.

Mijn ervaring,
De afgelopen weken waren de beste weken van mijn leven. Ik heb zo veel leuke dingen meegemaakt, nieuwe vrienden gemaakt, veel lesgegeven in de sneeuw, superveel geleerd, gewerkt aan mijn eigen technieken en herinneringen gemaakt voor het leven. Ik vond het zo jammer om te vertrekken en wilde gelijk terug toen ik thuis was.

Het werken in de sneeuw en op de bergen is een ander gevoel. Je voelt je zo veel vrijer terwijl je gewoon aan het werk bent. Het waren lange dagen, maar door de zon, sneeuw en de goede sfeer haal je je energie uit je collega’s. Elke dag in de zon schnitzel eten als lunch en een skiwasser drinken.

Ik ben zeker van plan om dit vaker te gaan doen, maar dan voor een heel seizoen om nog meer te leren en nog meer lessen te geven.

De cultuur,
Als skileraar ben je een voorbeeld voor veel mensen. Daarom moet je zelf ook een goed voorbeeld geven. Het was zo makkelijk, want het volk in Oostenrijk was zo lief, sociaal en behulpzaam dat het allemaal vanzelf ging. Iedereen was heel aardig en dat gaf ons ook weer energie om iedereen te helpen.

Terug naar Nederland,
Na 2 weken was het dan toch aangebroken: we gingen afscheid nemen van de skischool, vrienden, collega’s en zelfs de kinderen aan wie we les hebben gegeven. Het was heel jammer dat we moesten vertrekken, want de tijd ging zo ongelofelijk snel voorbij.

Ik kijk met heel veel positieve herinneringen terug op de afgelopen 2 weken. Ik heb superveel geleerd over mijzelf, maar ook over het leven als skileraar in Oostenrijk. Ik neem niet alleen een muts mee van de skischool, maar ook heel veel positieve herinneringen en vrienden die ik nooit meer ga vergeten.

Jesse Meijer