Docenten en studenten van de middenkaderfunctionaris bouw in Valencia: leren tussen palmbomen, paella en prachtige architectuur

Erik Aarts op 04/06/2026

Zondag 12 april 2026 – Vroege vogels in Valencia

De wekker stond nog nét niet op Spaanse tijd, want om 04.30 uur vertrokken de docenten en studenten vanuit Maastricht richting Valencia. Met slaperige ogen, koffiebekers in de hand en gezonde reiszin begon ons Erasmus+ avontuur op Eindhoven Airport.

Zoals het echte studenten betaamd volgde na aankomst meteen de eerste kennismaking met het Spaanse openbaar vervoer: de metro. Een prima manier om direct in het ritme van de stad te komen.

Bij het hotel werden de koffers snel achtergelaten, want stilzitten stond deze week niet op het programma. Ondanks het wat grijze weer – Valencia liet zich deze dag van een minder zonnige kant zien – gingen we vol energie op pad.

De eerste stop was het indrukwekkende Oceanogràfic. Tussen haaien, kleurrijke vissen en imposante aquaria werd niet alleen bewonderd, maar ook gekeken naar de bouwkundige en technische aspecten van dit bijzondere complex. Hoe combineer je architectuur met functionaliteit? Een vraag die regelmatig terugkwam.

Daarna bezochten we de Agora evenementenhal, een architectonisch hoogstandje dat meteen indruk maakte. De futuristische vormen en enorme constructie zorgden voor veel gesprekken over ontwerp, materiaalgebruik en ruimtelijke beleving. Voor ons was dit een inspirerende eerste kennismaking met de moderne kant van Valencia.

Na een intensieve eerste dag sloten we gezamenlijk af met een diner. De eerste Spaanse gerechten verschenen op tafel en de gesprekken gingen nog lang door. Toch werd er op tijd koers gezet richting hotel, want iedereen wist: dit was nog maar het begin van een druk en leerzaam programma.

Maandag 13 april 2026 – Valencia viert feest

Valencia werd wakker in feeststemming, en wij ook. Tijdens een wandeltocht door het oude centrum ontdekten we kronkelende straatjes, historische gebouwen en sfeervolle pleinen. De wandeling liep verder door de beroemde rivierbedding, tegenwoordig een groen stadspark dat als een groene ader door de stad slingert.
Het bleek een bijzondere dag te zijn: de feestdag van San Vicente. Overal in de stad zagen we mensen in klassieke Valenciaanse klederdracht. Muziek, tradities en feestelijke sfeer zorgden voor een unieke culturele ervaring.

Door de feestdag was het geplande schoolbezoek helaas afgezegd, maar dat bood juist ruimte om de stad nog beter te leren kennen. We bezochten de Lonja de la Seda, de historische zijdehal en markt. De gotische architectuur en rijke geschiedenis maakten diepe indruk. Ook de Torres de Serranos stonden op het programma. Deze eeuwenoude stadspoorten gaven een prachtig beeld van Valencia’s verleden.
Natuurlijk kon een bezoek aan Valencia niet zonder een echte Valenciaanse paella. Tijdens de lunch proefden we deze lokale specialiteit zoals hij bedoeld is: vers, smaakvol en gezellig gedeeld aan tafel.
De dag werd afgesloten in het Museu de les Ciències. Hier kwamen techniek, innovatie en interactief leren samen. Studenten konden experimenteren, ontdekken en verbanden leggen tussen theorie en praktijk – precies waar beroepsonderwijs om draait.

Dinsdag 14 april 2026 – Mobiliteit alom

Vandaag stond mobiliteit centraal. Letterlijk, want er werden fietsen gehuurd om Valencia op typisch Nederlandse wijze te ontdekken. Dat bleek niet alleen praktisch, maar ook een avontuur op zich, want tijdens de fietstocht raakte de groep onderweg zelfs even verdeeld. Samen met de studenten van uitwisselingsschool CIPFP Vicente Blasco Ibáñez werd de infrastructuur en stadsontwikkeling van Valencia uitvoerig besproken tijdens de route. De focus lag hierbij op de vele bruggen die Valencia rijk is. Je kan hierdoor goed zien hoe oude en nieuwe structuren naast elkaar kunnen bestaan.
De Nederlandse en Spaanse studenten hielden om de beurt een presentatie bij een brug of andere bezienswaardigheid. De beroemde rivierbedding werd volledig uitgefietst, zelfs tot buiten Valencia. Onderweg werd duidelijk hoe slim de stad haar openbare ruimte heeft ingericht. Een bijzonder bouwkundig bezoek volgde bij het nieuwe stadion. Hier kwamen schaal, techniek en ontwerp samen. Voor onze studenten was dit een mooie kans om een buitenlandse bouwplaats te aanschouwen waarbij er extra gelet werd op de bouwkundige keuzes en constructieve oplossingen die toegepast werden.

Na een actieve dag genoot de groep samen van tapas. Kleine gerechtjes, gesprekken in Engels, Spaans en zelfs soms met handen en voeten zorgden voor veel gezelligheid en een toffe uitwisseling.

Later op de dag stond een indrukwekkend bezoek aan het operagebouw van Valencia op het programma: Palau de les Arts Reina Sofía, ontworpen door de wereldberoemde architect Santiago Calatrava. Tijdens een rondleiding met gids kregen we een kijkje achter de schermen van dit iconische gebouw. De futuristische vormen, enorme constructies en innovatieve bouwtechnieken maakten veel indruk. De gids vertelde uitgebreid over het ontwerp van Calatrava en de technische uitdagingen die kwamen kijken bij de bouw van het operagebouw.

Daarna lonkte het strand. Even uitwaaien, genieten van zee en zand en de dag rustig afsluiten. En alsof dat nog niet Spaans genoeg was, werd er kennisgemaakt met Aqua de Valencia: het lokale drankje dat zeker geproefd moet worden als je in Valencia bent!

Woensdag 15 april 2026 – Leren van elkaar
Deze dag draaide volledig om samenwerking en kennisuitwisseling. Samen met de uitwisselingsschool CIPFP Vicente Blasco Ibáñez werd gekeken naar straatinrichting en infrastructuur. Daarbij ontstonden interessante gesprekken over de verschillen tussen Nederland en Spanje.

Waar Nederland sterk inzet op fietsinfrastructuur en verkeersveiligheid, vallen in Spanje andere ruimtelijke keuzes op. De studenten ontdekten hoe cultuur, klimaat en stedelijke geschiedenis invloed hebben op de inrichting van de openbare ruimte.
Tijdens een gezamenlijke architectuurwandeling werden verschillende highlights van Valencia bezocht. We bekeken gebouwen met een andere blik dan toeristen vaak doen: niet alleen mooi, maar ook functioneel, duurzaam en technisch doordacht.

Parallel hieraan vond een docententeamvergadering plaats met de collega’s van CIPFP Vicente Blasco Ibáñez. Tijdens deze uitwisseling stond het beroepsonderwijs centraal. Hoe zijn opleidingen georganiseerd? Welke didactische aanpakken worden gebruikt? En welke uitdagingen herkennen beide landen?

De gesprekken waren open, inhoudelijk en inspirerend. Hoewel er verschillen bestaan tussen het Nederlandse en Spaanse onderwijssysteem, bleek ook hoeveel overeenkomsten er zijn in de gezamenlijke ambitie: studenten voorbereiden op een toekomst in een snel veranderende beroepspraktijk.

Donderdag 16 april 2026 – Aan al het moois komt een eind
De laatste dag begon met uitchecken uit het hotel. De koffers werden ingepakt, maar het programma was nog lang niet voorbij.
Het bezoek aan CIPFP Vicente Blasco Ibáñez vormde een waardevolle afsluiting van de week. Tijdens een uitgebreide rondleiding kregen we een kijkje achter de schermen van het Spaanse beroepsonderwijs.

Verschillende afdelingen werden bezocht, waaronder bouwkunde, elektro, innovatielokalen, laboratoria en de bibliotheek. Overal werd zichtbaar hoe praktijkgericht leren vorm krijgt en hoe er in Spanje gedoceerd wordt.
Er werden genoeg vragen gesteld en er werden flink wat ervaringen uitgewisseld. Juist deze directe ontmoeting maakte de Erasmus+ ervaring extra waardevol.
De middag bood ruimte om Valencia op eigen tempo nog één keer te beleven. Sommigen studenten trokken de stad in voor een laatste wandeling, anderen genoten van een terras of er werden nog wat souvenirs voor het thuisfront aangeschaft.
Bepakt en bepakt met niet alleen fysieke, maar ook mentale herinneringen aan de reis naar Valencia werd de metro terug naar het vliegveld genomen. Veel hebben we van de vlucht niet meer meegekregen, want door alle indrukken en activiteiten van de afgelopen dagen zorgde de witte ruis van de motoren van het vliegtuig voor de nodige gesloten ogen. De bus wachtte ons op het vliegveld op om ons midden in de nacht de Sibemaweg by night te laten aanschouwen. Niet alleen de ouders waren stiekem blij dat hun kroost weer veilig thuis was.
Deze Erasmus+ mobiliteit naar Valencia was veel meer dan een buitenlandse excursie. Het was een leerervaring waarin vakinhoud, cultuur en persoonlijke ontwikkeling samenkwamen. Door de schoolbezoeken, architectuur, infrastructuur en praktijklocaties te onderzoeken, werd vakinhoudelijke kennis verdiept en direct gekoppeld aan de beroepspraktijk.
Valencia liet ons zien dat leren geen grenzen kent. Tussen historische straatjes, moderne architectuur en gezamenlijke ervaringen ontstond precies waar Erasmus+ voor staat: verbinden, ontdekken en groeien – samen of zoals de Spanjaarden zeggen: “Viajar es aprender” — reizen is leren. En precies dát nemen we mee naar huis.